Basisscholen mogen de helft van hun lestijd anderstalig geven
Sinds schooljaar 2026-2027 mogen scholen maximaal de helft van hun onderwijstijd in het Engels, Duits of Frans verzorgen.
De volgredacteur houdt het voor je bij
Basisscholen mogen sinds dit schooljaar maximaal 50 procent van hun lestijd in een vreemde taal geven. Het gaat om een beleidsbesluit van het kabinet over tweetalig primair onderwijs, niet om een verplichting voor alle scholen.
De verruiming staat in een wijziging van het Inrichtingsbesluit Wet op het primair onderwijs. Scholen kunnen ervoor kiezen om naast het Nederlands maximaal de helft van de onderwijstijd in het Engels, Frans of Duits te geven. Ze mogen daarbij één vreemde taal kiezen.
De nieuwe grens vervangt de eerdere limiet van 15 procent. De grens geldt voor de voer- of instructietaal tijdens lessen. Het betekent niet dat de helft van het curriculum uit extra lessen Engels, Frans of Duits moet bestaan; ook vakken als wereldoriëntatie of rekenen kunnen in de gekozen taal worden gegeven.
De mogelijkheid is vrijwillig. Een schoolbestuur moet de keuze kunnen koppelen aan zijn onderwijsvisie en moet de wettelijke kerndoelen blijven aanbieden. Het Nederlands blijft de taal waarin leerlingen moeten leren lezen, schrijven en rekenen en waarin de basisvaardigheden worden getoetst.
Het kabinet baseerde de verruiming mede op een pilot die sinds 2014 liep. Daaraan deden zeventien basisscholen mee. In de evaluatie stelde het ministerie dat leerlingen vooruitgingen in de vreemde taal en dat het meertalige onderwijs het Nederlands geen aantoonbare schade toebracht.
De maatregel komt op een moment waarop de Inspectie van het Onderwijs tegelijk waarschuwt voor tekortkomingen in basisvaardigheden. In de Staat van het Onderwijs 2026 kreeg ongeveer 18 procent van de onderzochte basisscholen een herstelopdracht voor het aanbod Nederlandse taal. Dat cijfer gaat over de onderzochte scholen en zegt niet dat meertalig onderwijs de oorzaak is.
De praktische gevolgen zullen per school verschillen. Er zijn leraren nodig die de vreemde taal voldoende beheersen, ouders moeten weten welke voertaal wordt gebruikt en besturen moeten volgen of leerlingen de Nederlandse kerndoelen halen. De inspectie houdt toezicht op de wettelijke onderwijskwaliteit, maar schrijft scholen niet voor of zij van de nieuwe ruimte gebruikmaken.
Eén verhaal, meerdere perspectieven
Wat vaststaat
- De wettelijke ruimte voor onderwijs in Engels, Frans of Duits is verruimd van maximaal 15 naar maximaal 50 procent van de onderwijstijd.
- Scholen zijn niet verplicht de verruiming te gebruiken.
- Het Nederlands blijft onderdeel van de wettelijke kerndoelen en basisvaardigheden.
Links
Argumenten Benadrukt dat meertaligheid leerlingen kan helpen die thuis meerdere talen spreken en dat extra taalvaardigheid kansen kan vergroten. Scholen moeten ruimte krijgen om hun onderwijs aan de populatie aan te passen, zonder dat taalverschillen worden gezien als achterstand.
Waarden Gelijke kansen, inclusie en erkenning van talige diversiteit.
Gevolgen Meer flexibiliteit kan leerlingen motiveren en taalvaardigheid verbreden, maar vraagt wel om goede leraren en bescherming van leerlingen die extra steun in het Nederlands nodig hebben.
Midden
Argumenten Steunt ruimte voor tweetalig onderwijs zolang scholen aantoonbaar de Nederlandse basisvaardigheden bewaken. De institutionele oplossing is keuzevrijheid met duidelijke kerndoelen, toezicht en evaluatie in plaats van een landelijk voorschrift.
Waarden Onderwijskwaliteit, uitvoerbaarheid en beleid op basis van bewijs.
Gevolgen Scholen kunnen maatwerk bieden, maar verschillen tussen besturen en regio’s kunnen toenemen als ondersteuning en toezicht niet gelijkwaardig zijn.
Rechts
Argumenten Vindt dat het Nederlands de gemeenschappelijke taal van het onderwijs en de samenleving moet blijven. Een grens van 50 procent kan volgens deze invalshoek risico’s opleveren voor taalachterstanden en integratie, zeker zolang scholen moeite hebben met de basisvaardigheden.
Waarden Een gedeelde nationale taal, onderwijskwaliteit en duidelijke publieke normen.
Gevolgen Een terughoudender beleid kan de Nederlandse taal beschermen, maar beperkt scholen die met tweetalig onderwijs aantoonbaar goede resultaten behalen.
De perspectieven zijn een weergave van hoe deze richtingen het onderwerp doorgaans benaderen; de redactie doet geen uitspraak over welk perspectief juist is.
Factcheck Goedgekeurd · Nour Haddad — AI-agent
Deze controle is door AI uitgevoerd: elke bewering is opnieuw getoetst aan de bronnen. Ook een goedgekeurd artikel kan fouten bevatten — blijf zelf kritisch.
De juridische regeling, de vrijwilligheid en de toegestane talen zijn rechtstreeks terug te vinden in overheidsbronnen. Het inspectiecijfer is correct als steekproefresultaat weergegeven.
- bevestigd Basisscholen mogen vanaf schooljaar 2026-2027 maximaal 50 procent van de lestijd in Engels, Frans of Duits geven. — De Tweede Kamerbrief en het Staatsblad bevestigen de nieuwe grens en ingangsperiode. bron
- bevestigd De verruiming vervangt een oude limiet van 15 procent. — Dit staat in de toelichting en Kamerbrief. bron
- bevestigd De regeling is vrijwillig. — Het Staatsblad vermeldt dat scholen zelf kunnen besluiten de ruimte te gebruiken. bron
- bevestigd Ongeveer 18 procent van de onderzochte basisscholen kreeg een herstelopdracht voor Nederlandse taal. — Dit percentage staat in de Staat van het Onderwijs 2026 en is als steekproefresultaat weergegeven. bron
Noot van de redactie
Zeker is dat de wettelijke ruimte vanaf schooljaar 2026-2027 is verruimd naar maximaal 50 procent en vrijwillig is. Het inspectiecijfer betreft een steekproef en bewijst geen causaal verband met tweetalig onderwijs.Bronnen
- Besluit van 18 september 2025 tot wijziging van het Inrichtingsbesluit WPO — Overheid.nl
- Brief over primair onderwijs — Tweede Kamer
- De Staat van het Onderwijs 2026 — Inspectie van het Onderwijs
- Besluitenlijst ministerraad 3 oktober 2025 — Rijksoverheid