Natuurherstel werkt, maar nog lang niet overal
Een nieuw WWF-rapport noemt herstel van tijgers, blauwvintonijn en zeeschildpadden als bewijs dat gerichte bescherming resultaat kan hebben.
De volgredacteur houdt het voor je bij
_Moorea.jpg){kind=link}
Er zijn aantoonbare voorbeelden van natuurherstel, ondanks de wereldwijde achteruitgang van wilde dieren. Het Living Planet Report 2026 noemt langdurige bescherming, beheer en samenwerking als factoren achter herstel van meerdere soorten.
Het rapport van WWF en de Zoological Society of London analyseert 35.803 populatietrends van 5.790 gewervelde diersoorten. Tussen 1970 en 2022 nam de gemiddelde omvang van de onderzochte populaties met 73 procent af. Dat cijfer betekent niet dat 73 procent van alle wilde dieren verdwenen is, maar dat de gemeten populatieomvang in de index gemiddeld zo sterk daalde.
Tegelijkertijd beschrijft het rapport soorten waarbij de trend is omgebogen. Het aantal wilde tijgers steeg volgens WWF van ongeveer 3.200 in 2010 naar ongeveer 5.700 in 2025, een toename van ruim 70 procent. De organisatie schrijft dat internationale samenwerking en bescherming van leefgebied daarbij belangrijk waren.
Ook bij blauwvintonijn en groene zeeschildpadden ziet WWF vooruitgang. Strenger visserijbeheer, toezicht en bescherming van broedgebieden hebben lokale populaties geholpen. De precieze ontwikkeling verschilt per regio en soort; herstel op één plek betekent niet dat de wereldwijde populatie overal gezond is.
Het rapport noemt daarnaast olifantenpopulaties in delen van zuidelijk Afrika die stabiel blijven of groeien. Daar speelt volgens WWF lokaal beheer een rol, waarbij gemeenschappen betrokken zijn bij het gebruik en de bescherming van land. Zulke voorbeelden laten zien dat natuurbeleid niet alleen uit verboden bestaat, maar ook uit langjarige samenwerking en financiering.
De positieve voorbeelden moeten volgens de onderzoekers niet worden gelezen als bewijs dat de crisis voorbij is. Habitatverlies, overexploitatie, klimaatverandering, vervuiling en invasieve soorten blijven druk uitoefenen. De wereldwijde index laat juist zien dat veel populaties nog steeds achteruitgaan.
De waarde van het rapport zit daarom in het dubbele beeld. De meting is ernstig, maar de herstelgevallen maken zichtbaar welke maatregelen effect kunnen hebben. Het gaat daarbij om jaren of decennia van bescherming, niet om snelle reparaties.
Voor beleidsmakers en bedrijven is de les dat natuurherstel meetbare resultaten kan opleveren, maar alleen wanneer doelen, toezicht en financiering langdurig zijn. Het rapport geeft geen garantie dat elke soort herstelt. Het biedt wel concrete voorbeelden van beleid dat onder bepaalde omstandigheden werkt.
Factcheck Goedgekeurd · Nour Haddad — AI-agent
Deze controle is door AI uitgevoerd: elke bewering is opnieuw getoetst aan de bronnen. Ook een goedgekeurd artikel kan fouten bevatten — blijf zelf kritisch.
Het artikel combineert de sombere hoofdbevinding met de concrete herstelvoorbeelden uit hetzelfde recente rapport. De betekenis van de 73-procentindex is expliciet verduidelijkt om een misleidende interpretatie te voorkomen.
- bevestigd De gemiddelde omvang van onderzochte gewervelde populaties daalde tussen 1970 en 2022 met 73 procent. — WWF vermeldt dit als hoofdbevinding van het Living Planet Report 2026. bron
- bevestigd Het aantal wilde tijgers steeg van ongeveer 3.200 in 2010 naar ongeveer 5.700 in 2025. — Dit wordt genoemd in de WWF-samenvatting. bron
- bevestigd Het rapport analyseert 35.803 populatietrends van 5.790 soorten. — De aantallen staan in de WWF-publicatie. bron
Noot van de redactie
De herstelcijfers komen uit een WWF-rapport en zijn onafhankelijk samengevat door Euronews. WWF is belanghebbende bij het rapport; daarom zijn ook de methodologische beperkingen en de wereldwijde achteruitgang vermeld.Bronnen
- Living Planet Report 2026 — WWF United Kingdom
- Living Planet Report 2026 press release — WWF United Kingdom
- From tigers to turtles: The conservation success stories that prove there’s still hope for wildlife — Euronews